28. 3. 2012.| Biblioteka

Sreda, 28.03 u 19.00, čitaonica E

POEZIJA ŽENA U ANTICI I SREDNJEM VEKU

              Predavanje sa literarnim primerima

 

Bavljenje problemom ženskog pisma, ili ženske književnosti, u modernom periodu je stvorilo utisak da je žensko pismo tvorevina modernog doba, sa emancipacijom žena, tokom poslednja dva veka, a da su ušle u književne antologije tek od 80–tih godina XX veka. Stvoren je utisak da u starini tako šta nije bilo moguće, niti je postojalo.

            Da taj utisak nije održiv, vidi se na primerima ženske poezije iz starine, uzimajući uzorke na prostoru od starog Egipta, do starog Japana, Vizantije, Srbije i Španije, u rasponu od 3200 godina (između 16. v stare i 16. v. nove ere). Inače, starina ženskog pisma zaveštala je i druge žanrove – dnevnike, romane itd. Na primer, Murasaki Šikibu (10-11. v.), napisala je jedno od kapitalnih dela japanske srednjevekovne književnosti, Povest o Genđiju–  obimnije od Tolstojevog Rata i mira. Njena savremenica bila je Ana Komnena (1083-1153), ćerka vizantijskog cara, a njeno, nešto manje, epsko delo - Aleksijada -  posvećeno je vladavini njenog oca i prvom krstaškom pohodu (1095-1100).

            Osim pesama kao što su pohvale vladaru, ili himne božanstvu date religije, sačuvale su nam se pesme žena u kojima preovlađuju lične i ljubavne teme, koje i danas plene neposrednošću i originalnošću, a te ćemo i navoditi kao literarne primere.

                                                                                                                     

Predavač: Dušan Pajin

Stihove govori: Daliborka Lukić